Με λένε Γιώργο Τασούλα. Μεγάλωσα στην Ήπειρο, ανάμεσα σε τραπέζια που στρώνονταν χωρίς λόγο και ζύμες που δεν μετριούνταν με γραμμάρια αλλά με μάτι και ένστικτο. Οι πρώτες μου δασκάλες ήταν οι γιαγιάδες μου. Εκείνες μου έμαθαν πως η τροφή δεν είναι μονάχα ανάγκη – είναι ιεροτελεστία.

Δεν σπούδασα αρτοποιός. Δεν κουβαλάω βραβεία. Κουβαλάω το χέρι. Και το χρόνο.

Η Bobota γεννήθηκε στην κουζίνα μου, εκεί που το αλεύρι μπλέκεται με τη σιωπή και την επιμονή. Δεν είναι brand. Είναι χειρονομία. Είναι τρόπος να δώσεις κάτι που φέρει το αποτύπωμά σου. Να φτιάξεις κάτι που μένει.

Στην Bobota δεν κυνηγάμε “τέλεια” ψωμιά. Κυνηγάμε την κατανόηση. Το γιατί πίσω από κάθε στάδιο. Την αυτονομία. Την επαφή. Τη διαύγεια.

Το ψωμί είναι για μένα καθημερινή πράξη φροντίδας. Είναι πειθαρχία, δοκιμή, σιωπηλό πάρε-δώσε. Είναι ένας διάλογος ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζυμάρι – κι όταν γίνει σωστά, είναι ένας διάλογος με τον κόσμο.
Αν θέλεις να τον ανοίξεις κι εσύ, είσαι στο σωστό μέρος.